Munesco 2014

groep siteWe waren omringd door gras, loeiende koeien en blond. Heel veel blond. Wijchen [spreek je uit als: wiegen, vergeet de zacht g niet!!!]. Daar moesten we heen. Dat is vlakbij bij Nijmegen en met de trein te bereiken binnen anderhalf uur, voor de mensen die dat niet weten. Daar werd Munesco gehouden. Munesco is een jaarlijkse bijeenkomst van Unesco-scholen in Nederland die een van de kernwaarden gaan bespreken in een nagespeelde Unesco-vergadering. Onze school vertegenwoordigde India  en ons thema was de toekomst van het onderwijs. We werden daarbij begeleid door juffen die een voornaam blijken te hebben (Marijke en Bianca) en echte mensen blijken te zijn.

 

De eerste dag werden we opgesplitst in commissies die allemaal vanuit hun eigen perspectief naar het onderwerp onderwijs keken: mensenrechten, politiek, economie en filosofie. Het programma was helemaal verzorgd door het Maaswaal College, dus ook de lunch en het diner. Dat we waren omringd door gras was echt geen grapje: ‘s avonds werden we gedropt in the middle of nowhere. We dachten dat we in het bos moesten slapen, maar na een enge wandeling vol gegil en gestrompel met rolkoffertjes, belandden we in het donker in een kampeerboerderij met stapelbedden. Het was allemaal niet zo eng als we dachten, want onze juffen waren er ook bij.

Na een gezellige overnachting vol chocola, muziek tot middernacht en stinksokken bij de jongens werden we met z’n allen gewekt voor het ontbijt en corvee, maar omdat er een dress code was op dag 2 (formeel), was het - met name voor de meisjes - onmogelijk om op tijd klaar te zijn. Denk aan make-up-missers, lipstickkleuren in overvloed en pantyproblemen. Nog gapend van een korte nacht slapen en een paar snelle happen gingen we weer op pad naar onze mooie locatie, Kasteel Wijchen, voor het serieuze gedeelte van Munesco: de Algemene Vergadering.

 

rijtje siteOns werd op het hart gedrukt dat we via de voorzitter en in de wij-vorm moesten spreken, net als in het echt. Er werden verschillende resoluties en amendementen ingediend door samenwerkende landen, maar ook door de ijskoude Russische Federatie, meestal alleen. Onze school was sterk vertegenwoordigd door Tugba, Tristan, Farahdiba, Ceren, Rasheena, Julia, Rijk, Vincent en ik, Cuba. Rijk maakte indruk met een speech over verbetering van onderwijssystemen door zijn humor. Ook Julia en Vincent speelden de hoofdrol in de campagne  van de Youth Assembly: #geenplichtmaarrecht. Tijdens de openbare debatten sprak zowat iedereen zijn of haar mening uit. Ikzelf zat in de commissie mensenrecht, samen met Tugba. Samen met de VS, Australië, VK en de Afrikaanse Unie hebben we een resolutie ingediend waarin stond dat er een orgaan moest komen dat zich bij de VN zou aansluiten om een leenstelsel in te voeren waardoor arme ouders het onderwijs van hun kinderen zouden kunnen betalen. Daarnaast was het voorstel om voor 2030 ervoor te zorgen dat minimaal 50% van de meisjes naar school zou gaan, in alle landen. Ik sprak de vergadering toe om de resolutie voor te leggen. Na flink wat gediscussieer, niet altijd even zinvol, en een paar amendementen werd onze resolutie met 7 stemmen voor en twee onthouden stemmen aangenomen. Yaaaaay!

Toen was het ook echt wel klaar. Na een speech van een paar hoge piefen: wethouder en schooldirecteur, renden we naar de trein om weer naar ons vertrouwde Amsterdam terug te keren. Geen koeien, geen gras en eindelijk weer een harde g.


Geschreven door Cuba 5H.